رغبت گردشگران برای خرید صنایع دستی عقیم می‌ماند

به گزارش بخش فارسی خبر توریستفا، ـ مسافران در سفرهای خود چه شخصی باشد چه با تور صورت بگیرد به دنبال جاذبه‌ها و جذابیت‌های مختلفی در مقصد می‌گردند. این جذابیت‌ها علاوه بر سایت‌های تاریخی و طبیعی یا موزه‌ها شامل بخش‌های متفاوتی از زندگی مردم اعم از پخت و پز،‌ روش زندگی و همچنین هنرهای دستی می‌شود که به لحاظ تنوع جغرافیایی و قومی در هر خطه از ایران شکل و شمایل خاص خود را دارد. به هر گوشه از ایران که سفر کنی مردم به روش مخصوص، وسایل لازم در زندگی روزمره خود را ساخته یا تزیین می‌کنند.

سوزن‌دوزی مردم بلوچ با سوزن‌دوزی منطقه کردستان یا کرمان تفاوت زیادی دارد. سفال سمنان با سفال یزد یا سفال همدان متفاوت است و این تفاوت ریشه در منطقه و فرهنگ مردم دارد که بخش مهمی از سفر را تشکیل می‌دهد. با توجه به این امر و به‌ویژه زمانی که مسافر از راه دور و از کشور دیگری آمده تا در فرصت کوتاهی که دارد ایران را بگردد و با مردم آن آشنا شود،‌ صنایع دستی دریچه‌ی مناسبی خواهد بود برای این آشنایی. اما صنایع دستی چقدر و چگونه در برنامه‌های سفر جای دارند و از طرف دیگر راهنمایان گردشگری چقدر با این مقوله آشنا بوده و توان انتقال دارند.

مریم حصارکی راهنمای گردشگری درباره جایگاه صنایع دستی در گردشگری به خبرگزاری CHN گفت: «مردم‌شناسی بخش مهمی از سفر است و حتماً وقتی که راهنما می‌خواهد به مسافران به‌خصوص مسافران خارج از کشور مواردی نشان داده و توضیح دهد از صنایع دستی استفاده می‌کند چون یکی از راه‌های مردم‌شناسی،‌ تولیدات آنهاست و یکی از تولیدات صنایع دستی است.»

راهنما وظیفه دارد شباهت‌ها و تفاوت‌های صنایع دستی را توضیح دهد
وی ادامه داد: «این هنر راهنماست که نشان دهد مردم چه طور فکر می‌کنند و تفکر خود را چگونه در صنایع دستی نمایش می‌دهند و به این ترتیب است که آنقدر تنوع در صنایع دستی داریم. شما حصیربافی مردم عرب و منطقه خلیج فارس را با حصیربافی منطقه شمال مقایسه کنید. و این وظیفه راهنماست که شباهت و تفاوت‌ها را توضیح بدهد.»

حصارکی در این زمینه که راهنماها چقدر توانسته‌اند این موضوع را به مسافران منتقل کنند،‌گفت: «اگر راهنماها نمی‌توانند در مورد صنایع دستی به طور صحیح برای مسافران توضیح بدهند ناشی از نقص در دانش بوده و این دانش کافی در مورد مردم‌شناسی و صنایع دستی ندارند که توضیح بدهند. یک مورد دیگر برمی‌گردد به منابع و محلی که لازم است تا راهنما در آن قرار بگیرد.»

آشنایی با مراحل کار،‌ مسافر را ترغیب به خرید می‌کند
وی در توضیح صحبت خود به نمونه‌ای اشاره کرد: «خانه ملک در مشهد را در نظر بگیرید. کارگاه قالی‌بافی،‌ سفالگری و مینیاتور دارد و شما به طور زنده هنرمند را در حال کار می‌بینید. وقتی با توریست می‌روید آنجا می‌توان در مورد قالی‌بافی از طرح و نقشه تا نقشه‌خوانی و نحوه بافت و عوض کردن کلاف توضیح داد. یا در مورد کار طراح قالی گفت که چه تفاوتی با طراحی‌های دیگر دارد. به این ترتیب وقتی مسافر از کارگاه خارج می‌شود تصمیم می‌گیرد که نمونه‌ای از کار را خریده و سوغات به کشورش ببرد. اما اول این که آنجا فروشگاهی ندارد و دوم آن که چند نمونه مانند آن در کشور داریم.»

این راهنمای گردشگری در مورد خرید مسافران گفت: «برخی تصور می‌کنند که ترغیب مسافر به خرید کار پسندیده‌ای نیست اما در هر کتاب راهنمای گردشگری که نگاه کنید مراکز خرید جزو اطلاعات کتاب است. نباید فراموش کرد که هر چیزی جای خودش را دارد؛ همان طور که در مقابل مسجد عناصر معماری و مفاهیم آن را توضیح می‌دهیم لازم است مسافر را هدایت کنیم تا سوغات مناسبی خریداری کند و بهترین سوغات،‌ صنایع دستی است و از طرف دیگر بازار بهترین محل برای آشنایی و ارتباط گرفتن مسافر با مردم است.»

حصارکی ادامه داد: «در کنار کارخانه شکلا‌سازی شهر کلن،‌ محلی درست کرده‌اند که تمام مراحل از کشت و کار تا کیفیت گیاه کاکائو و تأثیری که روی هر عضو بدن می‌گذارد و نحوه بسته‌بندی آن در طول سال‌ها را نشان می‌دهد و مسافر را آهسته آهسته با خودش برده و میل خرید را در او زنده می‌کند. پس از آن هم فروشگاهی قرار دارد که انواع شکلات را با قیمت‌های متفاوت ارائه می‌کند. به این ترتیب مسافر حداقل قیمت را پرداخت می‌کند تا یک شکلات بخرد. این روش در مورد صنایع دستی مؤثر است یعنی لازم است تا مسافر مراحل کار را ببیند.»

اغلب مراکز صنایع دستی دائم نیستند و این راهنماها را سردرگم می‌کند
وی اما معقتد است: «متأسفانه صنایع دستی جای ثابتی برای عرضه ندارند. در حالی اگر چنین جایی بود سازنده به راحتی می‌توانست با مسافر ارتباط برقرار کند و از طرف دیگر راهنما و گردشگر سرگردان نمی‌شدند.»

در شهری مانند تهران که اغلب مسافران یکی دو روزی در آن به سر می‌برند از هر کس که در مورد مرکز صنایع دستی بپرسی نشانی خیابان استاد نجات‌الهی را می‌دهد اما این راهنمای گردشگری معتقد است: «آنجا فروشگاه‌ها در طول خیابان پراکنده‌اند و مسافر را به حال و هوای خرید نمی‌برد. جایی مانند کاروان‌سرای خانات لازم است که تنها اواخر سال تشکیل می‌شود. چه اشکالی دارد که چنین جایی دائمی شود تا هنرمندان هم بتوانند مشتری پیدا کنند.»

مسأله دیگر در این زمینه، سؤتفاهم‌هایی است که در خرید مسافران و درصد گرفتن راهنماها وجود دارد،‌ این راهنمای گردشگری به خبرگزاری CHN گفت: «بخشی باز می‌گردد به نامشخص بودن وضعیت شغلی و این که راهنما حقوق و بیمه مشخصی ندارد. دلیل دیگر عدم کنترل است؛ و هدایت گروه‌ها به افرادی که در شرکت‌ها و آژانس‌ها کار می‌کنند و راهنمای حرفه‌ای نیستند سپرده می‌شود. از طرف دیگر وقتی صنایع دستی بازار نداشته باشد،‌ فروشنده نیز سعی خواهد کرد به هر ترتیبی کالای خود را به فروش برساند.»

درباره نویسنده

321مطلب نوشته است .

One Comment on “رغبت گردشگران برای خرید صنایع دستی عقیم می‌ماند”

  • How does Achilles tendonitis occur? wrote on ۱۵ شهریور, ۱۳۹۶, ۳:۳۹

    Whoa! This blog looks just like my old one! It’s on a totally different subject
    but it has pretty much the same page layout and design. Excellent
    choice of colors!

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

*

تمام حقوق این سایت برای گردشگری ایران و جهان. محفوظ است. © 2017
پشتیبانی شده توسط فضانت