۳ اثر از ۱۳ میراث جهانی، گردشگر به ایران می آورد

بخش فارسی خبر توریستفا
به گزارش بخش فارسی خبر توریستفا و به نفل از خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گردشگری ـ آثار تاریخی و طبیعی بسیاری در این سرزمین بر جای مانده‌اند که هر کدام با خصوصیات و ویژگی‌هایشان یادگاری از تاریخ گذشته محسوب شده و مردم زیادی را که علاقه به تاریخ و فرهنگ دارند به خود جذب می‌کنند. برخی از این آثار شاخص بوده و از ابعادی منحصر به فرد هستند که با استناد به همین دلیل در فهرست یونسکو ثبت شده و صاحب عنوان میراث جهانی می‌شوند تا صاحبان جغرافیایی و فرهنگی آنها بدانند که آثار مزبور به مردم تمام دنیا و بلکه همه نسل‌ها تعلق دارند. ولی باید دید که آثار میراث جهانی تا چه حدی معرفی شده‌اند و گردشگری که از نقاط دور و نزدیک به ایران سفر می‌کند با چند اثر از میان ۱۳ اثری که تاکنون ثبت شده‌اند آشناست و یا از آنها بازدید می‌کند.

اما این آثار تا چه حد در معرفی کشور و جذب گردشگر به ایران تأثیر می‌گذارند؟ وظیفه کدام بخش‌هاست که گردشگران را از وجود و اهمیت این آثار مطلع کنند تا به دنبال آن دفاتر خدمات مسافرتی یا بخش اجرایی گردشگری نسبت به جذب توریست اقدام کنند.

یک اثر بدون امکانات، جاذبه گردشگری محسوب نمی‌شود
محمدعلی اشرف واقفی نایب رئیس هیئت مدیره جامعه تورگردانان درباره تأثیر میراث جهانی در جذب گردشگر گفت: وقتی اثری ثبت جهانی بشود،‌در دنیا شناخته می‌شود و مسافران تمایل پیدا می‌کنند که آن اثر را ببینند ولی تنها ثبت، برای جذب گردشگر کافی نیست بلکه لازم است تا یک اثر تاریخی به یک جاذبه گردشگری تبدیل شود.

واقفی در ادامه حرف خود به خبرگزاری CHN توضیح داد: چه اثر میراث طبیعی باشد و چه فرهنگی،‌ الزامات خاص خود را دارد و زیرساخت‌ها و امکانات دیگری مانند جاده دسترسی، اقامتگاه و رستوران و سرویس بهداشتی لازم دارد. به طور نمونه همین روزها سفری به منطقه آزاد ارس داشتیم و از آبشار آسیاب دیدن کردیم که به واقع می‌توان گفت یکی از زیباترین آبشارهاست و در شُرُف ثبت جهانی قرار دارد ولی جاده دسترسی مناسبی ندارد.

نایب رئیس هیئت مدیره جامعه تورگردانان در پاسخ به این امر که خیلی از آثار طبیعی با جاده‌سازی یا ساخت سازه‌هایی به بهانه گردشگری در معرض تخریب هستند،‌گفت: قطعاً هر اثر تاریخی یا طبیعی به امکانات متناسب با محیط نیاز دارد. همین آبشار در حال حاضر با انبوهی از زباله مواجه است. با ادامه این روند ممکن است اثری که میلیون‌ها سال طول کشیده، ایجاد شود،‌ دیگر باقی نماند تا نسل‌های آینده آن را بینند.

واقفی با این نظر که لازم است برای آثار طبیعی محدودیت تعداد گردشگر قائل شد و همچنین مسیرهای خاصی برای دسترسی تعریف کرد،‌ موافق بوده و گفت: باید ساختارهای لازم را برای یک اثر طبیعی یا تاریخی بنا کرد تا بتوان نسبت به جذب گردشگر برای آن اثر خاص اقدام کرد.

تعداد و پراکندگی سبب می‌شود که میراث جهانی کمتر در یک سفر گنجانده شود
جدای از این بحث واقفی ادامه داد: الان آثار میراث جهانی کم و بیش در مسیرهای تعریف شده سفر گردشگران خارجی قرار دارند. معمولاً اگر سفر اول باشد و زمان محدود،‌ سایت‌های تخت جمشید،‌ پاسارگاد و میدان نقش جهان را ترجیح می‌دهند. اگر سفر طولانی‌تر بشود ممکن است چغازنبیل و بیستون را اضافه کنیم. وقتی اقامت طولانی‌‌تر یا سفر دوم باشد،‌ سایر آثار میراث جهانی مانند سلطانیه و تخت سلیمان را در برنامه‌ی سفر می‌گنجانیم.

نایب رئیس هیئت مدیره جامعه تورگردانان در پاسخ به این سئوال که کدام اثر شناخته‌شده‌تر بوده یا در جذب گردشگر مؤثرتر است، گفت: مسافران طبیعتاً‌ با برخی آثار مانند تخت جشمید و پاسارگاد بیشتر آشنا هستند چون در کتاب‌های تاریخ خود که از روابط ایران و رم می‌خوانند و کنجکاو می‌شوند که این سایت‌ها را ببینند. آثار دیگر نه این که مهم نباشند ولی به لحاظ تنوع و پراکندگی آثار در کشور،‌ امکان دیدن تمام آثار میراث جهانی در یک فرصت محدود معمولاً پیش نمی‌‌آید.

وی تأکید کرد: اغلب کسانی که به ایران می‌آیند، به یک دفعه اکتفا نمی‌کنند و سفر مجدد خواهند داشت که درسفرهای بعدی مناطق و آثار دیگری غیر از اصفهان و شیراز را می‌بینند.

واقفی در پاسخ به پرسش خبرگزاری CHN مبنی بر این که بسته‌های سفر تا چه حد قابلیت تطبیق با سلیقه مسافر دارند،‌ گفت: یک سری بسته‌های سفر تعیین شده هست اما برای مسافرانی با علائق و اهداف خاص،‌ برنامه‌های جدیدی مطابق نظرشان طراحی شده و نظر مسافر در برنامه لحاظ می‌شود،‌ درست مانند خیاطی که لباس متناسب با یک نفر می‌دوزد. بنابراین ممکن است اثری مانند تخت سلیمان یا جایگزین تخت جمشید شود.

ثبت میراث جهانی جدید، فرصت خوبی برای معرفی این آثار به دنیاست
سیروس اعتمادی عضو هیئت مدیره جامعه تورگردانان معتقد است اوضاع طوری نیست که گردشگر بیاید در نتیجه کار به این حد نمی‌رسد که بخواهیم روی جاذبه‌های مختلف و جذب گردشگر برای مقصد خاص کار کنیم.

وی ادامه داد: خارج از مرزهای کشور مردم فکر می‌کنند در ایران امنیت نیست و به دلیل مشکلاتی که برای ایران متصور می‌شوند،‌ به صرافت سفر نمی‌افتند. همین چند وقت پیش یک گروه خبرنگاران چینی آمده بودند و گفتند مردم چین می‌ترسند به ایران سفر کنند. حال شما فکرش را بکنید وقتی چینی‌ها بترسند، مردم نقاط دیگر چه خواهند کرد.

عضو هیئت مدیره جامعه تورگردانان تأکید کرد: این رفع ابهام و معرفی صحیح کشور از طریق کانال‌های مخصوص مسافرتی و سایر راه‌ها از عهده بخش خصوصی برنمی‌آید و کار بخش دولتی است. بعد از آن که دولت این کار را انجام داد،‌ بخش خصوصی می‌تواند نسبت به ارائه بسته‌های سفر در آن مقاصد اقدام کند و در نهایت نوبت به آن می‌رسد که از آثار شاخصی مانند میراث جهانی برای جذب گردشگر استفاده کرد.

وی در پایان متذکر شد: آنها که در حال حاضر به ایران سفر می‌کنند،‌‌ آدم‌های خاصی هستند. تاریخ‌دان،‌ باستان‌شناس،‌ محقق و خلاصه کسانی هستند که اطلاعات زیادی درباره ایران و تاریخ و فرهنگ دارند و می‌دانند به دنبال چه هستند و کدام مناطق یا آثار را می‌خواهند ببینند بنابراین با میراث جهانی هم آشنا هستند اما الان و به بهانه ثبت آثار جدید،‌ فرصت خوبی برای معرفی کشور خواهد بود که لازم است بخش دولتی از آن بهره ببرد.

درباره نویسنده

321مطلب نوشته است .

One Comment on “۳ اثر از ۱۳ میراث جهانی، گردشگر به ایران می آورد”

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

*

تمام حقوق این سایت برای گردشگری ایران و جهان. محفوظ است. © 2017
پشتیبانی شده توسط فضانت