پادشاهان سلوکی

پادشاهان سلوکی

سلوکوس یکم (۳۱۲-۲۸۰ یا ۳۱۱-۲۸۱ پیش از میلاد)
سلوکوس یکم ملقب به نیکاتور (در یونانی: Σέλευκος Νικάτωρ، تلفظ: سِلِئوکُس نیکاتُر) از افسران مقدونی اسکندر مقدونی بود.
پس از مرگ اسکندر و در خلال جنگ‌های دیادوکی، سلوکوس دودمان سلوکی و سپس امپراتوری سلوکی را بنیاد نهاد.
سلوکوس یکم نیکاتور، پس از اعلام پادشاهی خود در آسیا، به نیرومندترین پادشاه مقدونی در امپراتوری پیشین اسکندر تبدیل شد و نفوذ او حتی از بتلمیوس هم بیشتر بود. پس از فتوحات اولیه، بیشتر وقت سلوکوس به گسترش امپراتوری و تنظیم اداری گذشت. نظام ساتراپ‌های هخامنشی دست نخورده باقی ماند و تنها ماموران مالیاتی از هرگونه پاسخگویی به شسب‌ها آزاد شدند و تنها در برابر خزانه‌دار کل مسئول بودند. سیستم«پولیس» که در آن، شهرها به صورت واحدهای مستقل از شسب‌ها اداره می‌شدند و خودمختاری داشتند، در سرزمین‌های شرقی نیز پیاده شد. در این نظام، شهرها و زمین‌های اطراف آنها، تنها در برابر شخص پادشاه پاسخگو بودند و طبقه حاکمه آنها که از اشراف تشکیل می‌شد، در امور داخلی شهر و اداره زمین‌های کشاورزی اطراف‌شان استقلال داشتند. شسب‌ها و حاکمان تحت اختیار آنها عامل اداره زمین‌های کشاورزی در بقیه مملکت بودند و درآمد آنها را به خزانه مملکت می‌ریختند. نظام پولیس در ایران بی‌سابقه نبود و شهرهایی مانند بابل و شوش عملاً از این سیستم بهره می‌بردند، اما رسمی شدن این نظام در زمان سلوکیان منجر به رشد طبقه اشرافی در شهرها شد و آنها را به عنوان مراکز فرهنگی، علمی، و اقتصادی مستقل از روستاها درآورد.

از سال ۲۹۴ تا ۲۸۶ پ.م. سلوکوس به جنگ با دمتریوس، پسر آنتیگون گذشت و پس از شکست دمتریوس در جنگ و اسیر شدن او به دست سلوکوس در کیلیکیا، دمتریوس تا دم مرگ شراب خورد! در همین زمان، مردم آناتولی از سلوکوس دعوت کردند که برای خلع لیسیماخوس به آنجا لشکرکشی کند. لیسیماخوس در سال ۲۸۱ پ م در جنگ کوروپدیون شکست خورد و کشته شد. سلوکوس به این ترتیب توانست تمام آناتولی را نیز تحت قدرت بگیرد. به نظر می‌آمد که سلوکوس قادر خواهد بود امپراتوری اسکندر را احیا کند.
اما دست سرنوشت از آستین بتلمیوس کرانوس، پسر مغضوب بتلمیوس یکم و برادر بتلمیوس دوم فیلادلفوس، که در دربار سلوکوس به سر می‌برد، در آمد و در سواحل تراکیه، سلوکوس را به ضرب خنجر کشت(۲۸۱ پ م). بتلمیوس کرانوس برای مدت کمی تاج سلطنت را به سرگذاشت، اما به‌زودی، پسر سلوکوس، آنتیوخوس یکم، جای پدر را گرفت.
آنتیوخوس یکم فرزند ارشد سلوکوس و آپامه، دختر یکی از اشراف سغد بود. آنتیوخوس در جنگ‌های اولیه پدرش به علیه دمتریوس و آنتیگون شرکت کرده بود، اما در زمان قتل سلوکوس، به عنوان حاکم شرق، در پایتخت خود در بلخ به سر می‌برد. قتل سلوکوس ضربه سنگینی به امپراتور جوان بود و سال‌ها وقت او را برای استحکام دوباره سلطنت سلوکی در غرب گرفت.

سکهٔ سیمین آنتیوخوس یکم.در پشت سکه نگاره آپولون نشان‌داده‌شده و واژه یونانی ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΝΤΙΟΧΟΥ به معنای شاه آنتیوخوس آمده‌است.

سکهٔ سیمین آنتیوخوس یکم.در پشت سکه نگاره آپولون نشان‌داده‌شده و واژه یونانی ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΝΤΙΟΧΟΥ به معنای شاه آنتیوخوس آمده‌است.

آنتیوخوس یکم سلوکی (۲۸۰/۲۸۱-۲۶۱ پیش از میلاد)
آنتیوخوس یکم شناخته‌شده به (سوتر=نجات‌دهنده) (به یونانی: Ἀντίoχoς Σωτήρ)‏ یکی از پادشاهان سلوکی میان سال‌های ۲۸۱-۲۶۱ بود.
آنتیوخوس از سوی مادرش اپامه ایرانی بود. مادرش از شاهدختان ایرانی‌ای بود که اسکندر مقدونی در ۳۲۴ به همسری سردارانش درآورده‌بود. آنتیوخوس در ۲۹۴ پیش از مرگ پدرش سلوکوس یکم با نامادری خود استراتونیس سوری پیمان زناشویی بست. پدر سالخورده‌اش پس از اینکه دانست پسرش سخت شیفتهٔ همسر اوست، وی را به این پیوند انگیزاند.
با کشته شدن سلوکوس یکم و شورش در سوریه آنتیوخوس با شتاب با کُشندهٔ پدرش بطلمیوس کناروس آشتی کرد تا بتواند سروسامانی به امپراتوری آشفتهٔ سلوکی دهد. در آسیای کوچک او گرفتار دودمان‌های ایرانی‌ای بود که بر کاپادوکیه فرمان‌می‌راندند. در ۲۷۸ که وی توانست گل‌ها را پس‌براند سوتر- که به یونانی معنای نجات‌دهنده می‌دهد -خوانده‌شد.
وی سپس بر سر فرمانروایی بر سوریه با بطلمیوسیان -که بر مصر باستان فرمان‌می‌راندند- اختلاف پیدا کرد که این به آغاز جنگ‌های سوری انجامید. اگرچه پیروزی با بطلمیوسیان بود ولی سلوکیان بر ادعای خویش بر سوریه همچنان درآینده پافشردند.
وی در آغاز پسرش سلوکوس را نایب و جانشین خود خوانده بود ولی با شورش و نافرمانی او وی را کشت.
آنتیوخوس نزدیک به سال ۲۶۲ به جنگ با پرگامون رو به پیشرفت رفت ولی در نزدیک سارد شکست‌خورد و کمی پس از آن مرد. پس از او پسرش آنتیوخوس دوم به جانشینی او رسید.

آنتیوخوس دوم

آنتیوخوس دوم

آنتیوخوس دوم سلوکی (۲۶۱-۲۴۶)
آنتیوخوس دوم تئوس (به یونانی: Αντίοχος Β’ Θεός)‏(۲۸۶-۲۶۴ (پیش از میلاد)) یکی از پادشاهان سلوکی از ۲۶۱ تا سال مرگش بود(۲۵سال). لقب او تئوس در زبان یونانی به معنای خداست.
آنتیوخوس کوچکترین پسر آنتیوخوس یکم از همسرش استارتونیس سوری بود. او میرابر جنگ‌های سوری با مصر باستان بود و این دومین جنگ را در کرانه‌های آسیای کوچک پی‌گرفت. خشونت او در این جنگ‌ها برایش لقب تئوس(=خدا) را به ارمغان‌آورد.
در کشاکش جنگ با مصر، آندراگوراس ساتراپ پارت اعلام استقلال کرد. به گفتهٔ تروگ پومپه‌ای ساتراپ باختر دیودوتوس نیز در ۲۵۵ بر او شورید و دولت یونانی باختری را بنیاد نهاد. در پی این رویدادها آنتیوخوس با بطلمیوس دوم آشتی‌کرد و به دومین جنگ سوری پایان داد.
آنتیوخوس همچنین همسرش لائودیس یکم را از خود راند و وی را به افسوس تبعیدکرد. سپس برای استواری پیمانش دختر بطلمیوس برنیس را به زنی گرفت و کابین کلانی را نیز به دست آورد. ولی لائودیس دسیسهٔ بسیاری کرد تا به شهبانویی باز گردد و سرانجام نیز در ۲۶۴ آنتیوخوس برنیس و پسر خردسالش را در انطاکیه رهانمود و به آسیای کوچک رفت تا دوباره به لائودیس بپیوندد، ولی لائودیس او را زهرخوراند و کشت و همزمان در انطاکیه هوادارانش برنیس و کودک خردسالش را کشتند. آنگاه لائودیس پسرش سلوکوس دوم را شاه خواند.

سلوکوس دوم ۲۴۶-۲۲۵/۲۲۶)
سلوکوس دوم کالی‌نیکوس (به یونانی: Σέλευκος Β’ Καλλίνικος)‏ یکی از پادشاهان سلوکی میان سال‌های ۲۴۶-۲۲۵ (پیش از میلاد) بود. لقب وی کالی‌نیکوس در یونانی معنای فاتح درخشان می‌دهد. همچنین وی را پوگون به معنای ریشو نیز خوانده‌اند.
سلوکوس دوم پس از کشته‌شدن پدرش آنتیوخوس دوم، همسرش برنیس و پسر خردسالشان از سوی مادرش لائودیس یکم به شاهی برداشته‌شد. این رویداد آتش جنگ را میان سلوکیان و بطلمیوس سوم افروخته‌ساخت و دورهٔ سوم جنگ‌های سوری آغاز گشت. بطلمیوس که برادر برنیس بود پیروزمندانه تا آنسوی دجله به پیش تاخت. وی پس از تار و مار کرانه‌های آسیای میانه به سوی استان‌ها خاوری سلوکیان دست یازید. در این زمان سلوکوس در آسیای میانه پناه‌گرفت و با بازگشت بطلمیوس به مصر او دوباره شمال سوریه را بازیافت و استان‌های نزدیک به ایران را به‌دست‌آورد.
در این هنگام آنتیوخوس هیراکس برادر کوچکترش در آسیای میانه شورید و مادرش و هواخواهانش نیز سوی او را گرفتند. نزدیک به سال ۲۳۵ در انکورا سلوکوس شکست سختی به برادر داد. سلوکوس سپس عهد کرد که پارت را به مرزهای سلوکی بازگرداند ولی باز هم کاری از پیش نبرد. برخی گفته‌اند که او چندی را هم در زندان اشکانیان به سر برد و دیگران گفته‌اند که او با ارشک پیمان آشتی بست و پادشاهی او را به رسمیت شناخت.
مرگ سلوکوس براثر افتادن از اسب بود. پس از وی پسرش سلوکوس سوم به پادشاهی رسید.

ΑΣΙΛΕΩΣ [Σ]ΕΛΕΥΚΟΥ شاه سلوکوس”]سکهٔ سلوکوس سوم. نوشتهٔ یونانی چنین خوانده‌شده‌است:[Β]ΑΣΙΛΕΩΣ [Σ]ΕΛΕΥΚΟΥ شاه سلوکوس

سلوکوس سوم (۲۲۵/۲۲۶-۲۲۳)
سلوکوس سوم سوتر (به یونانی: Σέλευκος Γ’ Κεραυνός)‏(۲۴۳-۲۲۳ (پیش از میلاد)) یکی از پادشاهان سلوکی بود. وی بزرگترین پسر سلوکوس دوم بود که در ۲۲۵ به پادشاهی رسید و پس از سه سال هنگامی که برای نبرد با آتالوس یکم به آسیای کوچک لشکرکشیده‌بود به دست شماری از سپاهیانش کشته شد.
لقب او سوتر در یونانی به معنای نجات‌دهنده‌است. او را سرانوس به معنای تُندر هم خوانده‌اند.

سکه با تصویرآنتیوخوس سوم

سکه با تصویرآنتیوخوس سوم

آنتیوخوس سوم سلوکی (۲۲۳-۱۸۷)
آنتیوخوس سوم (به یونانی Μέγας Ἀντίoχoς)، ملقب به کبیر ششمین شاه سلوکی و جوانترین پسر سلوکوس دوم است که از ۲۴۱ تا ۱۸۷پ.م. سلطنت کرد. او از سال ۲۲۳پ.م پادشاه سوریه بود و تا پایان زندگی‌اش در آن سرزمین فرمانروایی کرد.
دوران سلطنت او مقارن با اردوان یکم (اشک سوم) سومین شاه اشکانی بود. آنتیوخوس سوم مدتی پس از اینکه اردوان از ری تا همدان را متصرف شد سپاهی نیرومند فراهم آورده و علاوه بر بازپس گرفتن مناطق از دست رفته پایتخت اشکانیان را نیز تصرف کرد. او سپس اقدام به تصرف گرگان کرد ولی در این کار موفقیتی به دست نیاورد. در پایان این جنگ‌ها پیمانی بین آنتیوخوس و اردوان منعقد شد که طبق آن دولت سلوکی اشکانیان را به رسمیت شناخت.
آنتیوخوس سوم در سال ۱۸۷پ.م. اقدام به غارت معابد شوش نمود تا باجی را که دولت روم از او مطالبه کرده بود بپردازد، ولی با مقاومت شدید مردم روبه‌رو شد و به قتل رسید.

سکهٔ سلوکوس چهارم

سکهٔ سلوکوس چهارم

سلوکوس چهارم (۱۸۷-۱۷۵)
سلوکوس چهارم فیلوپاتر (به یونانی: Σέλευκος Δ’ Φιλοπάτωρ)‏ یکی از پادشاهان سلوکی میان سال‌های ۱۸۷-۱۷۵ (پیش از میلاد) بود. سرزمین پادشاهی او سوریه، میانرودان، بابل و ماد و پارس را دربرمی‌گرفت. لقب او فیلوپاتر در یونانی معنای پدردوست می‌دهد.
او که از سوی روم برای دادن تاوان جنگی سنگینی زیر فشار بود به دست وزیرش هلیودوروس کشته شد. در این زمان دیمتریوس یکم پسر و جانشین او در روم گروگان بود، پس برادر جوانتر سلوکوس آنتیوخوس چهارم جای او را گرفت.

سکهٔ آنتیوخوس چهارم. پشت سکه آپولون دیده می‌شود و نوشته یونانی ΑΝΤΙΟΧΟΥ ΘΕΟΥ ΕΠΙΦΑΝΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ به معنای آنتیوخوس تجلی خداوند پیروزمند

سکهٔ آنتیوخوس چهارم. پشت سکه آپولون دیده می‌شود و نوشته یونانی ΑΝΤΙΟΧΟΥ ΘΕΟΥ ΕΠΙΦΑΝΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ به معنای آنتیوخوس تجلی خداوند پیروزمند

آنتیوخوس چهارم سلوکی (۱۷۵-۱۶۴)
آنتیوخوس چهارم اپیفانس (به یونانی: Ἀντίοχος Ἐπιφανὴς)‏(۲۱۵-۱۶۴ (پیش از میلاد)) یکی از پادشاهان سلوکی از ۱۷۵ تا زمان مرگش بود. لقب او اپیفانس در یونانی به معنای تجلّیِ خداوند می‌باشد.
او پسر آنتیوخوس سوم و برادر سلوکوس چهارم بود. نام راستینش مهرداد بود و نام آنتیوخوس را یا پس از نشستن بر تخت یا پس از مرگ برادرش آنتیوخوس باید برگزیده‌باشد.
از رخدادهای مهم زمان فرمانرواییش لشکرکشیش به مصر بود که چیزی نمانده‌بود که آن سرزمین را به خاک سلوکی بپیوندد که با تهدید رومیان روبه‌رو شد و از پی‌گیری کار باز ماند. همچنین خاندان یهودی مکابیان در زمان او شوریدند.
واپسین سال‌های زندگی او در جنگ با اشکانیان گذشت. می‌نماید که او در برابر ایشان به کامیابی‌هایی رسیده‌باشد ولی با مرگ او بر اثر بیماری در ۱۶۴ پیش از زایش مسیح این پیروزی‌ها ناکام مانده‌است.
پادشاهی آنتیوخوس چهارم آغاز پایان نیرومندی سلوکیان بود. او که پادشاهی غاصب شمرده‌می‌شد پس از مرگ جانشینیش را به پسر خردسالش آنتیوخوس پنجم سپرد و این آغاز درگیری‌های درون‌دودمانی سلوکی بود.
در میان یهودیان آنتیوخوس چهره‌ای پست و تبه‌کارو آزارنده یهود شناخته‌می‌شود و هنوز هم پاره‌ای از آیین‌ها چون هانوکا در پیوند با اوست.

آنتیوخوس پنجم

آنتیوخوس پنجم

آنتیوخوس پنجم سلوکی (۱۶۴-۱۶۲)
آنتیوخوس پنجم (به یونانی: Αντίοχος Ε’ Ευπάτωρ)‏(۱۷۳-۱۶۲ (پیش از میلاد)) یکی از پادشاهان سلوکی از ۱۶۴ تا سال مرگش بود. او زمانی که به پادشاهی رسید تنها نه سال داشت. او پسر آنتیوخوس چهارم بود. نیابت پادشاهی او با سردار سلوکی لوسیاس بود که هم درگیری‌هایی با دیگر سرداران داشت. از دیگرسو سنای روم دیمتریوس یکم پسر سلوکوس چهارم را که میرابر برحق تاج و تخت بود را همچنان به عنوان گروگان نزد خود نگاه‌داشته‌بود. با رهاکردن او سنای روم به آسانی می‌توانست کنترل دولت سلوکی را به دست گیرد.
در زمان او شورش یهود با فشار سپاهیان سلوکی خاموش‌شد. روم نیز دست به تحرکاتی مرزی زد. سپس دیمتریوس از رم گریخت و خود را به سوریه رساند و پادشاه خواند. دیری نپایید که در ۱۶۲ آنتیوخوس پنجم به همراه پشتیبانش کشته‌شد.
آنتیوخوس دارای لقب اوپاتر Ευπάτωρ بود که در زبان یونانی معنای از یک پدر خوب را می‌دهد.

سکه دیمتریوس یکم

سکه دیمتریوس یکم

دیمتریوس یکم سلوکی (۱۶۱/۱۶۲-۱۵۰)
دیمتریوس یکم سوتر (به یونانی: Δημήτριος Α’ Σωτήρ)‏ یکی از پادشاهان سلوکی میان سال‌های ۱۶۲-۱۵۰ (پیش از میلاد) بود. از زمان پادشاهی پدرش سلوکوس چهارم او در روم گروگان بود. هنگامی که در ۱۷۵ پدرش مرد، آنتیوخوس چهارم از نبود او بهره‌برد و بر تاج تخت دست‌یازید. دیمتریوس نیز در از بند گریخت و خود را به در ۱۶۳ به سوریه رساند و شاه‌خواند و این زمانی بود که پسرعمویش آنتیوخوس پنجم از تخت نگونسار و کشته شده بود.
لقب سوتر به معنای نجات‌دهنده را بابلیان بدو دادند زیرا که او ایشان را از ستم تیمارخوس ساتراپشان رهانیده‌بود. تیمارخوس توانسته بود ماد را از پیشروی اشکانیان نگاه‌دارد ولی در این زمان می‌خواست تا بر بابل دست یابد و خود را پادشاه بخواند. ولی سپاهسان او به اندازه نیروهای پادشاه راستین سلوکی نبود، پس در ۱۶۰ از دیمتریوس شکست‌خورد و کشته شد. دیمتریوس همچنین آریاراد پنجم فرمانروای کاپادوکیه را کنار زد و بار دیگر سرزمین سلوکی را همپیمان ساخت، اگرچه این پیوستگی گذرا بود.
دیمتریوس در تاریخ یهود برای پیروزیش در برابر مکابیان سرشناس‌است.
سرنگونی دیمتریوس را به برادر تیمارخوس شورشی- هراکلیدس- پیوند می‌دهند. او از الکساندر بالاس جوانی که خود را فرزند راستین آنتیوخوس چهارم می‌خواند پشتیبانی کرد و سنای روم را انگیزاند که پشت او را نگاه‌دارند. هوده آنکه در ۱۵۰ پیش از زایش مسیح دیمتریوس شکست خورده و کشته شد.

سکه سیمین الکساندر بالاس، پشت آن به زبان یونانی نوشته‌است ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΧΑΝΔΡΟΥ(شاه الکساندر)

سکه سیمین الکساندر بالاس، پشت آن به زبان یونانی نوشته‌است ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΧΑΝΔΡΟΥ(شاه الکساندر)

الکساندر بالاس سلوکی (۱۵۰-۱۴۵/۱۴۶)
الکساندر بالاس (به یونانی: Ἀλέξανδρoς Bάλας)‏ یکی از پادشاهان سلوکی میان سال‌های ۱۵۰-۱۴۶ (پیش از میلاد) بود. وی از تباری پست بود ولی خود را پسر آنتیوخوس چهارم و میرابر تاج‌وتخت سلوکی خوانده بود. الکساندر جوان و خواهرش لائودیس را هراکلیدس وزیر پیشین آنتیوخوس چهارم و برادر تیمارخوس-ساتراپ ماد که به دست دیمتریوس یکم کشته شد- کشف‌نمود.
بطلمیوس ششم و سنای روم ادعای الکساندر را به رسمیت شناختند. او با کلئوپاترا تئا دختری از دودمان بطلمیوسی پیمان زناشویی بست. او در ۱۵۰ دیمتریوس یکم را شکست داد و اینگونه بر امپراتوری سلکوی چیره شد. گفته‌اند که او پادشاهی خوشگذران بود. او وابستگی بسیاری به پشتیبانان بطلمیوسی‌اش داشت.
در این میان دیمتریوس دوم پسر دیمتریوس یکم بختی برای بازگشت بر سر کار یافت. در این میان بطلمیوس پدر زن الکساندر به هواداری از دیمتریوس پرداخت. در جنگ انطاکیه الکساندر شکست خورد و از میدان گریخت و به شاهزاده‌ای نبطی پناه‌برد، ولی وی او را کشت و سرش را برای بطلمیوس فرستاد.

سکه دیمتریوس دوم. پشت سکه نمایی از زئوس و این نوشته به زبان یونانی‌است:ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΕΟΥ ΝΙΚΑΤΟΡΟΣ

سکه دیمتریوس دوم. پشت سکه نمایی از زئوس و این نوشته به زبان یونانی‌است:ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΕΟΥ ΝΙΚΑΤΟΡΟΣ

دیمتریوس دوم سلوکی (۱۴۶/۱۴۵-۱۳۸ و همچنین ۱۲۹/۱۲۸-۱۲۶/۱۲۵)
دیمتریوس دوم نیکاتور (به یونانی: Δημήτριος Β’ Νικάτωρ)‏ (مرگ ۱۲۵ (پیش از میلاد)) یکی از پادشاهان سلوکی و پسر میانه دیمتریوس یکم بود. لقب او نیکاتور در یونانی به معنای پیروز است.
وی پس از کشته‌شدن پدر، مادر و برادر بزرگترش و غصب الکساندر بالاس تاج و تخت سلوکی را به کرت گریخت. نزدیک به سال ۱۴۷ وی به سوریه بازگشت و با یاری بطلمیوس ششم فرمانروای بطلمیوسی مصر توانستن تاج و تخت از دست رفته را بازستاند. همچنین بطلمیوس دخترش کلئوپاترا تئا را از الکساندر بالاس جدا کرده و او را به زناشویی دیمتریوس درآورد. الکساندر بالاس هم به نبطیه گریخت و در آنجا سرش را از تن جداکردند و به نزد بطلمیوس فرستادند.
ولی دیمتریوس دوم نزد مردمان سوریه پادشاهی دلپذیر نبود چه که او پسرکی بود که با پشتوانهٔ دودمان بطلمیوسی مصر باستان و مزدوران کرتی به پادشاهی رسیده بود. از آنجایی که بطلمیوس ششم بر بیشتر بخش‌های جنوب سوریه دست‌یافته‌بود انطاکیان پادشاهی سلوکی را بدو پیشنهادند. ولی از آنجا که او می‌دانست که روم یک کشور یکهٔ هلنی را برنمی‌تابد پس بر پادشاهی دیمتریوس پامی‌فشرد تا اینکه یک سال پس از آن کشته‌شد و سپاهیانش نیز بی‌فرمانده به سوی مصر پس نشستند. از آنجا که الکساندر بالاس هم کشته شده بود پس دیمتریوس دوم تنها و بی‌هماورد برای تاج و تخت سلوکی بود.
ولی به زودی دردسرهای تازه‌ای از راه رسید. انطاکیان که از تاراج‌گری کرتیان به جان آمده‌بودند برخاستند و تنها پس از کشتار هراس‌انگیزی از ایشان بود که شورش فرونشست. دیری نپایید که سردار سلوکی تروفون بر انطاکیه چیره‌شد و پسر خردسال الکساندر بالاس -آنتیوخوس ششم- را شاه خواند. دیمتریوس به زودی دریافت که توان بازپس‌گیری پایتخت را ندارد، پس در سلوکیه پایگاه‌گرفت. تروفون هم چندی پس از آن آنتیوخوس ششم را کنار زد و خود جای او را گرفت.
در ۱۳۹ فعالیت‌های اشکانیان دیمتریوس را به واکنش واداشت، پس به جنگ با مهرداد یکم شاه ایران پرداخت و در آغاز هم پیروزی‌هایی به دست آورد، ولی سرانجام در کوه‌های ایران شکست‌خورد و به دست اشکانیان افتاد و جند سالی را در زندان به سر برد. اینچنین اشکانیان بر بابل دست‌یافتند. ولی برادر جوانتر دیمتریوس آنتیوخوس هفتم در سوریه پادشاهی سلوکی را نگاه‌داشت و کمی پس از آن با کلئوپاترا تئا پیمان زناشویی بست.
مهرداد دیمتریوس را نکشت و حتا دختر خود رودگونه را نیز به همسری او داد و از این پیوند فرزندانی نیز پدیدآمد. با این همه دیمتریوس کوشید تا بگریزد. یکبار با یاری دوستش کالیماندر که با نام مستعار خود را بدو رسانده بود کوشید تا از کرانه‌های دریای مازندران بگریزد، ولی ناکام ماندند. مهرداد نیز به جای مجازات کالیماندر از برای وفاداریش به دیمتریوس بدو پاداش داد. بار دومی که دیمتریوس کوشید بگریزد نیز گرفتار شد و این بار مهرداد با دادن تاس‌های زرین بدو – که به منزله اسباب بازی کودکان بود- او را خوارداشت.
در ۱۳۰ آنتیوخوس هفتم به جنگ با اشکانیان لشکرکشید و در آغاز پیروزی‌هایی نیز به دست آورد. این بار فرهاد دوم -شاه زمان- با انگیزه پدیدآوردن جنگ درونی میان سلوکی‌ها دیمتریوس را آزادکرد. ولی اندکی پس از آن آنتیوخوس شکست خورد و فرهاد دانست که رهاکردن دیمتریوس کار درستی نبوده‌است. پس کسانی را در پی او فرستاد، ولی دیمتریوس خود را به سوریه رساند و دوباره بر تاج و تخت و همسر پیشینش دست‌یافت.
پادشاهی سلوکی دیگر آن شکوه پیشین را نداشت و اکنون کنترل خود سوریه هم دشوار می‌نمود. از این گذشته شکست‌های پی‌درپی و یاد ستم‌های دیمتریوس مردمان را از او بی‌زار می‌ساخت. در این میان کلئوپاترای دوم شهبانوی مصر سپاهی را به یاری او فرستاد تا بتواند با برادرش بطلمیوس هشتم بجنگد. ولی سپاهیان گریختند و به بدبختی‌های دیمتریوس افزودند. بطلمیوس نیز کسی را به نام الکساندر دوم را میرابر تاج و تخت سلوکی خواند و از او پشتیبانی نمود.
در ۱۲۶ در جنگی در دمشق دیمتریوس شکست خورد و اندکی پس از آن در صور آنگاه که همسرش کلئوپالترا تئا وی را ترک کرده‌بود در یک کشتی به بندافتاد و به احتمال پس از شکنجه کشته شد.

سکه آنتیوخوس ششم. پشت سکه چنین نوشته شده‌است:ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΝΤΙΟΧΟΥ(شاه آنتیوخوس)

سکه آنتیوخوس ششم. پشت سکه چنین نوشته شده‌است:ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΝΤΙΟΧΟΥ(شاه آنتیوخوس)

آنتیوخوس ششم (۱۴۵/۱۴۴-۱۴۲)
آنتیوخوس ششم دیونوسوس(به یونانی: Αντίοχος Στ’ Διόνυσος)‏(۱۴۸-۱۳۸ (پیش از میلاد)) یکی از پادشاهان سلوکی و پسر الکساندر بالاس و کلئوپاترا تئا -دختر بطلمیوس ششم- بود.
آنتیوخوس ششم فرمانروایی راستین نبود، او را تروفون سردار سلوکی در ۱۴۵ در برابر دیمتریوس دوم نامزد شاهی نموده‌بود و از او در جایگاه یک ابزار برای رسیدن به خواسته‌هایش بهره می‌برد. سرانجام هم در ۱۴۲ او را کنارزد و خود جایش را گرفت. در ۱۳۸ نیز اعلام کرد که او به بیماری داخلی‌ای دچار شده و نیاز به جراحی دارد و می‌نماید این پوششی بر کشتن آنتیوخوس بوده‌باشد.

سکه تروفون

سکه تروفون

تروفون سلوکی (۱۴۲-۱۳۸/۱۳۷)
دیودوتوس تروفون (به یونانی: Διόδοτος Τρύφων)‏ یکی از پادشاهان سلوکی میان سال‌های ۱۴۲-۱۳۸ (پیش از میلاد) بود. او سردار سپاهی بود که پس از مرگ الکساندر بالاس پسر خردسالش آنتیوخوس ششم را در انطاکیه شاه خواند. ولی در ۱۴۲ (پیش از میلاد) خود در منطقه حائل میان سرزمین‌های سلوکی و بطلمیوسی سوریه -جایی که دیمتریوس دوم از برای ستمی که به یهودیان رواداشته‌بود بی‌ارج بود- آنتیوخوس را کنار زد و خود بر تخت شاهی نشست.
در آن زمان وضع سرزیمن‌های سلوکی بسیار درهم پیچیده بود و تروفون به یافتن همپیمانانی بسیار گرایش داشت. در ۱۴۳ که حشمونیان دوباره در یهودیه بر سر کار آمدند و سپاهیانی را به یاری دیمتریوس فرستادند. هرچند که اینان زیر فرمان کاهن اعظم یوناتان مکابی دلاورانه جنگیدند ولی تروفون با نیرنگ بر یهودیه چیره‌شد و یوناتان را نیز کشت. با این همه و با آنکه کوشید ترس در دل یهود بیندازد سرانجام ناچار شد یهودیه را رها کند و در آنجا برادر یوناتان شمعون مکابی بر سر کار آمد و در برابر استقلالش باج ناچیز ۱۰۰ تالان را به تروفون داد.
در ۱۳۸ تروفون کوشید تا انطاکیه را از آنتیوخوس هفتم بگیرد، ولی شکست خورد و پس از این شکست دست به خودکشی زد.

سکه آنتیوخوس هفتم - موزه بریتانیا

سکه آنتیوخوس هفتم - موزه بریتانیا

آنتیوخوس هفتم سلوکی (۱۳۸/۱۳۷-۱۲۸/۱۲۹)
آنتیوخوس هفتم اورگتس (به یونانی: Αντίοχος Ζ’ Σιδήτης)‏ یکی از پادشاهان سلوکی میان سال‌های ۱۳۸-۱۳۹ (پیش از میلاد) بود. او را سیدِتِس به معنای صیدایی نیز می‌خوانند. لقب دیگر او او اورگتس نیز در یونانی به معنای نیکوکار است. او را واپسین شاه سلوکی که به معنای راستین شاه بود می‌دانند.
او برادر دیمتریوس دوم بود که پس از به بند افتادن او به دست اشکانیان بر تخت نشست و همچنین با کلئوپاترا تئا همسر دیمتریوس پیمان زناشویی بست. فرزند این دو آنتیوخوس نهم هم نابرادری و هم پسرعموی سلوکوس پنجم و آنتیوخوس هشتم بود.
در ۱۳۴ آنتیوخوس هفتم تروفون را شکست داد و به محاصرهٔ اورشلیم پایان‌داد. برپایه شرح حشمونیان، شاه یوحنا هورکانوس آرامگاه داوود را گشود و سه هزار تالان را از اندوخته‌های آن به آنتیوخوس داد تا از شهر چشم بپوشد. وی سپس با پوشش یهود به جنگ با اشکانیان پرتاخت و بر میانرودان، بابل و ماد دست‌یافت، ولی سرانجام در تلهٔ فرهاد دوم گرفتار آمد و کشته‌شد. در این زمان برادرش دیمتریوس دوم که از بند رسته بود به پادشاهی بازگشت ولی اکنون پادشاهی سلوکی محدود به سوریه بود.

سکه الکساندر دوم

سکه الکساندر دوم

الکساندر دوم سلوکی (۱۲۹/۱۲۸-۱۲۳/۱۲۲)
الکساندر دوم زابیناس (به یونانی: Ἀλέξανδρoς Zαβίνας)‏ یکی از پادشاهان سلوکی بود. او در پی شورشی که پس از ناکامی‌های سلوکیان در میانرودان در برابر اشکانیان پدیدارشده‌بود بر سر کار آمد. او ادعا می‌کرد که پسرخواندهٔ آنتیوخوس هفتم است ولی می‌نماید که فرزند بازرگانی مصری بوده باشد.
در کشاکش درگیری میان دودمان بطلمیوسی که دیمتریوس دوم در کنار کلئوپاترای دوم ایستاد، برادر کلئوپاترا -بطلمیوس هشتم- هم الکساندر را میرابر تاج و تخت سلوکی خواند و پشت او را گرفت. الکساندر توانست دیمتریوس را شکست دهد و میان سال‌های ۱۲۸-۱۲۳ (پیش از میلاد) بر بخش‌هایی از سوریه دست‌یابد. ولی به زودی مصر دست از پشتیبانی ازو برداشت و آنتیوخوس هشتم پسر دیمتریوس وی را شکست‌داد. الکساندر دوم برای فراهم‌آوردن توانایی دست به تاراج آرامگاه شاهان سلوکی در انطاکیه زد و حتا تندیس زئوس را ذوب‌نمود و به زودی برای این ناپارسایی که ازو سرزده بود به بند گرفتار آمد و کشته‌شد.
الکساندر دوم تنها پادشاه متاخر سلوکی است که بر روی سکه‌اش لقبش حک‌نشده‌است. زابیناس لقب تاریخی او عنوانی توهین‌آمیز است که معنای کسی که خریداری‌شده‌باشد را می‌دهد و دلیل این نام‌گذاری هم آشکار نیست.

سلوکوس پنجم سلوکی (۱۲۵/۱۲۶)
سلوکوس پنجم فیلومتور (به یونانی: Σέλευκος Ε’ Φιλομήτωρ)‏(۱۲۶-۱۲۵ پیش از میلاد) یکی از پادشاهان سلوکی و بزرگترین پسر دیمتریوس دوم و کلئوپاترا تئا بود. لقب او فیلومتور به معنای مادردوست و در میان یونانیان بیشتر به کسی که مادرش نایب سلطنت او یا شهبانویش بود گفته‌می‌شد. سلوکوس پنجم در کشاکش قدرت با مادرش به دست او کشته‌شد.

سکهٔ آنتیوخوس هشتم، پش سکه تصویری از زئوس و این جملهٔ یونانی است:ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΝΤΙΟΧΟΥ ΦΙΛΟΜΗΤΟΡΟΣ (شاه آنتیوخوس فیلوممتور)

سکهٔ آنتیوخوس هشتم، پش سکه تصویری از زئوس و این جملهٔ یونانی است:ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΝΤΙΟΧΟΥ ΦΙΛΟΜΗΤΟΡΟΣ (شاه آنتیوخوس فیلوممتور)

آنتیوخوس هشتم سلوکی (۱۲۵-۹۶)
آنتیوخوس هشتم یکی از پادشاهان سلوکی و پسر دیمتریوس دوم بود. او را با لقب‌های اِپیفانس(=تجلی خداوند)، کالی‌نیکوس(=فاتح درخشان)، فیلومتور(=مادردوست) و گروپوس(=کَج‌بینی) خوانده‌اند.
او به همراه کلئوپاترا تئا در بازهٔ زمانی میان مرگ آنتیوخوس هفتم و بازگشت دیمتریوس دوم بر سر کار بر تخت شاهی نشست ولی در ۱۲۹ که دیمتریوس به انطاکیه بازگشت او را کنارگذاشت ولی نکشت. در ۱۲۵ آنگاه که مادرش-کلئوپاترا تئا- برادر بزرگتر آنتیوخوس هشتم-سلوکوس پنجم- را کشت، آنتیوخوس به همراه مادرش باز تاج‌گذاری کرد. پس از اینکه آنتیوخوس در ۱۲۳ الکساندر دوم را شکست داد مادرش کوشید تا با بادهٔ زهراگین او را بکشد، ولی آنتیوخوس که به شناخت و پژوهش دربارهٔ زهرها دلبستگی داشت به مادر بدگمان شد و وی را واداشت تا خود باده را سربکشد.
آنتیوخوس هشتم با یک شاهدخت بطلمیوسی به نام تروفنا پیمان زناشویی بست، ولی در ۱۱۶ نابرادر و پسرعمویش آنتیوخوس نهم از تبعید بازگشت و جنگ خانگی آغاز شد. داستان بدین‌گونه بود که خواهر ناتنی تروفنا -کلئوپاترا- همسر آنتیوخوس نهم بود. وی را به دستور تروفنا در میان یک نمایش درام در نیایشگاه دافنه در بیرون انطاکیه کشتند، و به کین او آنتیوخوس نهم هم تروفنا را کشت. میان دو برادر جنگ درگرفت و سرانجام سوریه را این دو به دو پاره بخش‌کردند. تا اینکه در ۹۶ آنتیوخوس هشتم به دست وزیرش هراکلئون کشته‌شد.

سکهٔ آنتیوخوس نهم، پشت سکه تصویری از آتنا دیده می‌شود و به یونانی چنین شده‌است:ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΝΤΙΟΧΟΥ ΦΙΛΟΠΑΤΟΡΟΣ (شاه آنتیوخوس فیلوپاتروس)

سکهٔ آنتیوخوس نهم، پشت سکه تصویری از آتنا دیده می‌شود و به یونانی چنین شده‌است: ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΝΤΙΟΧΟΥ ΦΙΛΟΠΑΤΟΡΟΣ (شاه آنتیوخوس فیلوپاتروس)

آنتیوخوس نهم سلوکی (۱۱۴/۱۱۲-۹۶)
آنتیوخوس نهم (مرگ ۹۶ (پیش از میلاد)) یکی از پادشاهان سلوکی بود. او پسر آنتیوخوس هفتم و کلئوپاترا تئا بود. در ۱۲۹ که پدرش در ایران کشته شد دیمتریوس دوم عمویش بر سر کار بازگشت. در این زمان مادرش او را به کوزیکوس در بسفر فرستاد و از این رو بدو لقب کوزیکنوس (=کوزیکوسی) دادند. در ۱۱۶ او به سوریه بازگشت و از برادر ناتنی‌اش آنتیوخوس هشتم تاج و تخت سلوکی را ادعا نمود. اینچنین سوریه میان این دو به دو پاره‌شد. در ۹۶ پیش از زایش مسیح در میدان جنگ آنتیوخوس نهم به دست پسر آنتیوخوس هشتم-سلوکوس ششم- کشته‌شد.

سلوکوس ششم (۹۶-۹۵)
سلوکوس ششم اپیفانس (به یونانی: Σέλευκος Στ’ Επιφανής)‏ (مرگ: ۹۵ پیش از میلاد) یکی از پادشاهان سلوکی و بزرگترین پسر آنتیوخوس هشتم بود. لقب او اپیفانس به معنای تجلی خداوند می‌باشد.
در ۹۶ او در جنگ عموی ناتنی‌اش آنتیوخوس نهم را شکست‌داد و با کشتنش انتقام خون پدر را از وی ستاند. اگرچه سال پس از آن ورق برگشت و آنتیوخوس دهم پسر آنتیوخوس نهم وی را شکست‌داد و ناچار کرد که سوریه را رها کرده و به موپسوئستیه در کیلیکیه بگریزد.
سلوکوس در اندیشه فراهم‌آوردن ارتشی گران بود، ولی باشندگان آن سرزمین که گرفتار دزدان دریایی بودند توانایی پرداخت هزینه‌های گزاف او را نداشتند. پس بر او شوریدند و در یک میدان اسب‌دوانی او و یارانش را محاصره کردند و می‌نماید که ایشان در آتشی که شورشیان برپاکردند سوخته‌باشند.

فیلیپ یکم سلوکی (۹۵/۹۲-۸۳)
فیلیپ یکم (مرگ ۸۳ پیش از میلاد) یکی از پادشاهان سلوکی و چهارمین پسر آنتیوخوس هشتم بود. او در سال ۹۵ در کنار برادر بزرگترش آنتیوخوس یازدهم و پس از اینکه بزرگترین برادرشان سلوکوس ششم به دست پسر عمویشان آنتیوخوس دهم کشته‌شد به شاهی رسید. او کوشید تا انطاکیه را نگاه دارد و تازش‌های برادر کوچکترش دیمتریوس سوم را تاب‌آورد. در ۸۳ پیش از زایش مسیح و با دست‌یازی تیگران یکم شاه ارمنستان بر سوریه پادشاهی فیلیپ هم به پایان رسید. پس از آن فیلیپ یکم از صحنهٔ تاریخ ناپدید شد ولی تا چندی سکه‌های دارای نگارهٔ او به دست رومیان پخش می‌شد.

آنتیوخوس دهم سلوکی (۹۲ یا ۹۵-۹۲ یا ۸۳)
آنتیوخوس دهم (مرگ ۸۳ پیش از میلاد) یکی از پادشاهان سلوکی بود. وی درگیر جنگ‌های خانگی دودمان سلوکی بود. او در آغاز پادشاهیش در ۹۵ به خونخواهی پدرش آنتیوخوس نهم با پسرعموی ناتنی‌اش سلوکوس ششم جنگید. سپس بر انطاکیه و گرداگردش فرمان می‌راند. در پایان او درگیر جنگ با چهار برادر سلوکوس ششم و همچنین نبطیان و اشکانیان بود.

 دیمتریوس سوم.روی سکه نمایی از دیهیم دیمتریوس و نوشتهٔ یونانی BASILEWS DHMHTRIOU QEOU FILOPATOROS SWTHROS، شاه دیمتریوس پدردوست و نجات‌دهنده پشت سکه تصویر آتارگاتیس با گلی در دست و ساقهٔ جو بر شانه‌ها

دیمتریوس سوم.روی سکه نمایی از دیهیم دیمتریوس و نوشتهٔ یونانی BASILEWS DHMHTRIOU QEOU FILOPATOROS SWTHROS، شاه دیمتریوس پدردوست و نجات‌دهنده پشت سکه تصویر آتارگاتیس با گلی در دست و ساقهٔ جو بر شانه‌ها

دیمتریوس سوم سلوکی (۹۵-۸۸/۸۷)
دیمتریوس سوم اوکائروس (به یونانی: Δημήτριος Γ’ Εύκαιρος)‏ (مرگ ۸۸ (پیش از میلاد)) یکی از پادشاهان سلوکی و پسر آنتیوخوس هشتم بود. لقب او به معنای خوش‌زمان می‌باشد. لقب دیگر او فیلوپاتر به معنای پدردوست است.
او در نزدیک به ۹۵ با پشتیبانی بطلمیوس نهم پادشاه مصر باستان توانست بر بخشی از سرزمین‌های پدرش در سوریه چیره‌شود. او پایتخت خود را در دمشق قرار داد و از آنجا کوشید تا دامنهٔ چیرگیش را افزایش دهد. وی در جنوب الکساندر یانئوس پادشاه مکابی را شکست‌داد، ولی دشمنیش با یهود سبب شد تا پیروزیش دیری نپاید و پس نشیند. او زمانی که می‌کوشید تا برادرش فیلیپ یکم را کنار بزند از عرب‌ها و اشکانیان شکست خورد. سپس به بند اشکانیان افتاد و تا زمان مرگش در سال ۸۸ پیش از زایش مسیح در زندان مهرداد دوم بود.

آنتیوخوس یازدهم سلوکی (۸۹-۸۴ یا ۹۵-۹۲)
آنتیوخوس یازدهم(مرگ ۹۲ پیش از میلاد) یکی از پادشاهان سلوکی و پسر آنتیوخوس هشتم و برادر سلوکوس ششم بود. پادشاهی او در کشاکش جنگ‌های خانگی سلوکی بود که این شاهنشاهی باشکوه را به پادشاهی‌هایی بومی درون سوریه محدودکرده‌بود. هنگامی که برادرش سلوکوش ششم در ۹۵ از آنتیوخوس دهم شکست خورد، آنتیوخوس یازدهم و برادر دیگرش فیلیپ یکم به انتقام خون برادرشان انطاکیه را محاصره کردند. ولی شکست خوردند و آنتیوخوس نیز در هنگام گریز زمانی که می‌خواست سوار بر اسب از رود عاصی بگذرد به درون رود افتاد و غرق شد.

آنتیوخوس دوازدهم سلوکی (۸۷-۸۴ یا ۹۴-۸۳)
آنتیوخوس دوازدهم یکی از پادشاهان سلوکی میان سال‌های ۸۷-۸۴ (پیش از میلاد) بود. وی پنجمین پسر آنتیوخوس هشتم بود که به شاهی رسید. او جانشین برادرش دیمتریوس سوم در بخش‌های جنوبی بازمانده از امپراتوری سلوکی و به ویژه دمشق و گرداگردش بود.
او در آغاز کار از یاری دودمان بطلمیوسی سودبرد. او واپسین شاه سلوکی بود که آوازه‌ای در جنگ -هرچند در حد بومی- داشت. او لشکرکشی‌های چندی به سرزمین پادشاهان حشمونی داشت. همچنین کوشید تا از سربرآوردن نبطی‌ها جلوگیری‌کند. او در این جنگ‌ها کامیاب بود تا اینکه در یکی از این جنگ‌ها به دست عربی کشته شد و سپاهش گریخت و در بیابان‌ها نابود شد. اینچنین نبطیان بر دمشق تاختند و آن شهر را گشودند.

آنتیوخوس سیزدهم سلوکی (۶۸/۶۹-۶۴)
آنتیوخوس سیزدهم یکی از پادشاهان سلوکی و از واپسین شاهان سلوکی بود. او پسر آنتیوخوس دهم از همسر بطلمیوسیش کلئوپاترا سلن بود. مادرش میان سال‌های ۹۲-۸۵ (پیش از میلاد) نیابت پادشاهی پسر را داشت. کمی پس از چیرگی تیگران یکم شاه ارمنستان بر سوریه در ۸۳ او به رم سفرکرد تا پادشاهی پسرانش را بر مصر باستان به رومیان بپذیراند، ولی در این راه ناکام ماند. میان سال‌های ۷۵-۷۳ اینان تنها در جایگاه پادشاهان بومی سوریه شناخته می‌شدند. سرانجام کلئوپاترا سلن به دست تیگران افتاد و کشته‌شد، ولی اندکی پس از آن که پومپی توانست تیگران را شکست دهد مردمان انطاکیه آنتیوخوس سیزدهم را به شاهی برداشتند و در ۶۹ لوسیوس لوکولوس پذیرفت که او پادشاه سوریه باشد.
در ۶۴ پومپی او را برکنار کرد و سپس او به دست فرماندهی عرب به نام شمشگرام کشته شد. مرگ او را پایان کار سلوکیان می‌دانند، ولی پس از او چندی هم فیلیپ دوم به زندگانی این دولت افزود.

فیلیپ دوم سلوکی (۶۸/۶۹-۶۴)
فیلیپ دوم فیلورومئوس یکی از پادشاهان سلوکی و پسر فیلیپ یکم بود. لقب او فیلورومئوس در یونانی به معنای دوستدار رُم است. او را با لقب باروپُس به معنای سنگین‌پا نیز خوانده‌اند.
وی پادشاهی نمادین بود که زیر نظر پومپی در دههٔ ۶۰ (پیش از میلاد) بر بخش‌هایی از سوریه فرمان می‌راند. او با پسرعمویش آنتیوخوس سیزدهم بر سر جلب دل پومپی به خویش هماوردی داشت، ولی پومپی به هیچ کدامشان گرایشی نداشت و پس از چندی هم آنتیوخوس را کشت. فیلیپ پس از برکناری از شاهی زنده ماند و درسال ۵۶ داماد برنیس چهارم شاهبانوی بطلمیوسی شد. ولی سرانجام با از میان رفتن فیلیپ- شاید به دست رومیان- همپیمانی میان دو دودمان هلنی رخ‌نداد.
فیلیپ اگرچه خود چهرهٔ مهمی در تاریخ نبود، ولی وی یازدهمین پُشت از دودمان سلوکی بود که با مرگش به زندگی این خاندان پایان داده‌شد.

درباره نویسنده

321مطلب نوشته است .

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

*

تمام حقوق این سایت برای گردشگری ایران و جهان. محفوظ است. © 2017
پشتیبانی شده توسط فضانت